Bompa zijn mening

 

Laatst gepost :

 

 

 

Wees bewust van je gedachten, want ze worden woorden

Wees bewust van je woorden, want ze worden daden

Wees bewust van je daden, want ze worden gewoonten

Wees bewust van je gewoonten, want ze worden je karakter

En wees bewust van je karakter, want ze word je lot

Want we worden wat we denken

 

Echte verhalen

Mijn bompa zijn mening, over vanalles en nog wat !

 

Deze pagina heb ik gemaakt om verhalen, tekstjes en andere dingen die mijn bompa heeft geschreven op te posten. Waarom?

Wel, omdat mijn bompa heel speciaal is voor mij en omdat hij super veel voor mij betekent.

Hij is nu op pensioen maar werkt nog wel af en toe voor televisie en werkt nog vaak mee aan toneelstukken. Hij is schrijver, scenarist en acteur dus heeft hij ook veel verhalen en teksten die ik kan posten op de site.

 

 

Kleine uitleg over de band die ik met hem heb.

 

Om even wat uit te leggen over de relatie tussen mij en mijn bompa zal ik beginnen met het belangrijkste. Door bepaalde problemen ( waarover ik misschien later nog zal vertellen op een andere pagina ) woon ik sinds april 2013 bij mijn grootouders ( bomma en bompa ). Ik heb al mijn grootouders

( ook mijn oma en opa ) altijd heel graag gezien, ook al toon ik dat niet vaak genoeg of heb ik dat in het verleden niet gedaan. Zij betekenen veel voor mij en ik ook voor hun, hopelijk toch ;). Sinds ik verhuisd ben naar mijn grootouders is er heel veel veranderd in mijn leven, op alle gebieden..

Maar in hun leven zijn er ook drastische veranderingen moeten gebeuren want ik maak het hun niet altijd even makkelijk.. Waarvoor ik me ontzettend schuldig voel. Sinds ik hier woon heb ik enorm het gevoel dat ze mij anders behandelen als vroeger. Het echte grootouder gevoel stralen ze niet meer uit, mijn bompa is vaak stil, humeurig,.. en mijn bomma gedraagt zich tegenwoordig ook vaak helemaal anders..

Als ik er dan iets over vraag, zeggen ze dat dit niet aan mij ligt, dat ze gewoon moe zijn etc..

Ik weet niet wat ik moet geloven, ik probeer de laatste tijd goed mee te helpen in het huishouden, met de hond bezig zijn, ik probeer zo vriendelijk en rustig mogelijk te blijven. En toch heb ik het gevoel dat ze minder vriendelijk of bot tegen me doen, en het rare, ik heb dat gevoel enkel als ik help, of dingen doe en vriendelijk doe..

Als ik de hele dag op mijn kamer hang doen ze in mijn ogen vrienelijker dan wanneer ik help met huishouden, etc..

Daarom dat ik niet gemakkelijk help enzo, het is precies toch nooit goed, denk ik..

Ik wil helpen, en vriendelijk zijn tegen hun, maar ik krijgs steeds opnieuw het gevoel dat ze iets tegen me hebben..

 

Ik mis vroeger ook heel erg, toen ik nog bij mijn mama woondde waren er vaak problemen en ruzie's thuis en dan kon ik super blij zijn als ik bij bomma en bompa mocht blijven logeren of er naartoe kon gaan, of dat ik samen met familie iets kon gaan doen..

Nog altijd wil ik dingen doen met mijn familie ( oma en opa ), ( bomma en bompa )

( mama ). Er is gewoon zoveel veranderd, ik voel me zo vreemd als ik bij mijn familie ben, ik vind dat zelf heel vervelend want ik zou heel graag samen met hen tijd doorbrengen. Nog eens samen gaan camperen of een huisje huren.. Samen met de hond gaan wandelen, naar de zee, zulke dingen..

Dingen die ik al lang niet meer heb gedaan met hen.

Ik weet nog dat ik samen met mijn bompa vroeger ging camperen in onze kamionet, samen gaan vissen, samen lachen en plezier maken..

Tegenwoordig zie ik hem alleen zuur kijken, en ik weet niet of dat nu aan mij zou liggen of niet..

 

Of dat zou liggen aan mijn aanwezigheid, of aan dat ik bij hen woon..

Want als dat zo is, ga ik wel terug naar mijn mama ( die ik wel mis ) maar dan zijn er weer zoveel ruzie's.. Of misschien kan ik binnenkort begeleid zelfstandig wonen doen, als al dat gedoe met de jeugdrechter etc achter de rug is..

In ieder geval, als het aan mij ligt dat ze zich zo gedragen, pak ik graag mijn spullen, ik wil die mensen nog wat laten genieten van hun leven, en ik wil hen zeker niet in de weg staan.

 

Ik vraag me elke dag af waarom alles zo veranderd is, waarom ik niet meer gezellig samen met mijn familie kan zijn. Ik doe echt mijn best maar het haalt niks uit..

En mijn oma (andere oma ) zoekt juist contact met mij, ook daar had ik vroeger zo'n goede band mee, helaas..

Snpa het echt niet, zou zo graag nog eens iets leuk doen met mijn familie maar ik heb heel de tijd het gevoel dat ze mij niet in hun buurt willen hebben.

 

Nog zoiets, het lijkt net of elke keer als ik beneden binnenkom dat mijn bompa direct weg gaat. Altijd als ik binnenkom of erbij kom zitten..

En toch houden ze vol dat er niks aan de hand is en dat het niet aan mij ligt..

Weet het echt niet, ik hoop dat het rap betert.. In ieder geval, Ik hou van mijn familie en dat zal altijd zo blijven ! <3

Alle rechten voorbehouden, het is verboden om teksten te kopieren.

Sites die ik nog host :