Vier gratiën

 

Laatst gepost :

 

 

 

Wees bewust van je gedachten, want ze worden woorden

Wees bewust van je woorden, want ze worden daden

Wees bewust van je daden, want ze worden gewoonten

Wees bewust van je gewoonten, want ze worden je karakter

En wees bewust van je karakter, want ze word je lot

Want we worden wat we denken

 

Echte verhalen

Vier gratiën

 

Op mijn tuinterras, een hobbelig plekje beton voor het tuinhuis, staan al enkele

 

weken vier potten met in elk ervan een andere plant. Het resultaat van scheur-

 

en andere werkzaamheden ter vermeerdering van de plantenweelde. Onverwacht

 

komt Matthias een bezoekje brengen. Automatisch springt mijn systeem op

 

pedagogische modus.

 

‘Dat is bieslook, ik ken dat’, zegt hij trots. En gelijk heeft ie.

 

Als bij toverslag verzin ik iets steekhoudends.

 

‘Ja, dat zijn de vier gratiën van den 105,’ begin ik mijn verhaal. ‘De bieslook

 

staat hier voor de natuur als bron van gezondheid, geneeskracht. In wezen is

 

heel de farmacie terug te brengen tot geneeskrachtige planten. En zo moet je

 

elk van deze potten zien als symbool voor wat de natuur ons te bieden heeft.

 

Jammergenoeg zijn de meesten het besef van en de voeling met onze oerbron

 

verloren.’

 

Hij knikt enigszins terughoudend. Ik houd me in en weid niet uit over knoflook

 

en daslook en de heilzame werking van hun zwavelverbindingen. In der

 

Beschränkung zeigt sich erst der Meister (Goethe).

 

De braam heeft ie natuurlijk ook meteen herkend. Hij prijkt in een grote pot, is

 

zeker al vijfendertig centimeter uitgegroeid; parmantig staat ie vol jong,

 

frisgroen blad.

 

‘Deze vertegenwoordigt de onstuitbare groei- en productiekracht van de natuur,’

 

zeg ik op enigszins bezwerende toon.

 

En dat is niet zonder reden. Het is een spruit van mijn Loch Ness-bramen. Ze

 

staan opgelijnd in de border van de 107. Enkele ondergrondse uitlopers hadden

 

zich onder het tuinpad door zowat twee meter verder gewroet tot ze in mijn

 

groentebedden de kop opstaken. Gegadigden voor dit groeiwonder waren snel

 

gevonden. Hopelijk is hun tuin bestand tegen dit natuurgeweld.

 

Loch Ness is een bijzonder groeikrachtige, doornloze braam. De twijgen worden

 

centimeters dik, moeiteloos vier meter lang, ieder jaar opnieuw. Ze dragen

 

overweldigend vruchten. Deze soort moet dus flink aangelijnd worden. Neem

 

daarvoor steunpalen van ten minste 5 bij 5 cm, en staaldraad van minimaal 3 mm

 

dikte. Als de plant in het hoogseizoen vol bladeren en vruchten hangt, is ie als

 

een zeil in de wind. Dunner materiaal wordt meedogenloos geknakt, heb ik tot

 

mijn schade moeten vaststellen.

 

De derde pot komt hen, Matthias heeft een vriendin meegebracht, minder

 

bekend voor. Maar na enig gewrijf en gesnuif raadt ze: ‘ Iets citroenachtigs.’

 

‘Juist, het is citroenmelisse. Staat hier als symbool voor de rijkdom aan smaak-

 

en geurstoffen die planten ons bieden. Heel wat anders dan de chemische

 

aroma’s waarmee de voedingsindustrie consumenten misleidt.’

 

Of ze in mijn verhaal meegaan, weet ik niet, maar ze blijven wel kijken en

 

luisteren.

 

De laatste pot heeft iets mysterieus. Een onooglijke kiem, nauwelijks twee

 

centimeter hoog.

 

‘Dit is de duurzame traagheid die de natuur ons kan leren. Het is het begin van

 

wat over tientallen jaren een okkernootboom kan zijn, als ie op de juiste plek

 

terechtkomt en niet moet wijken voor andere prioriteiten. Vorig jaar gekiemd

 

uit rondgestrooide noten in mijn “kerkhof”. In de herfst omzichtig uitgegraven

 

en ingepot. Laat het een referentiepunt wezen voor wie het moeilijk krijgt in

 

het rusteloze streven.’

 

Hopelijk blijft er van mijn verhaal iets hangen. Ik heb in ieder geval gezaaid,

 

oogst komt steeds later, is soms onzeker. Alleszins heeft Matthias de braam

 

meegenomen om hem in de tuin van zijn bomma uit te planten.

 

Alle rechten voorbehouden, het is verboden om teksten te kopieren.

Sites die ik nog host :